A NOSA AMADA ROSALÍA

A NOSA AMADA ROSALÍA

A NOSA AMADA ROSALÍA.

 

Trobadora da nosa patria.

Labrega da nosa fala.

Es ríos, regatos e montes

Es árbores e montañas.

Es o ar nos verdes vales

Es a estrela que brilla,

Es o vento que zoa.

No laio fúnebre das badaladas

No fondo pesar das entrañas.

 

Quixeron borrar e esquecer a túa labranza

E enterrar o teu labor pola lingua.

Tamén esqueceron o dano que fixeron

¡Aos teus fillos!… ¡teus anxos!… que tanto querías,

morreron todos, coa fame que tiñan.

 

Se o pobo canta, es ti que cantas,

se o pobo chora, es ti que choras.

 

No útero do chan quedan sementadas a fala e a lingua…

E nos corazóns dos galegos cos teus cantares e poesías.

 

Non morre o sol nin morre o día

Se a loita que non se esgota persevera,

E ata a noite a converte en día.

¡E cantar, cantarei!… sementando o teu recordo…

NAI da Matria, lingua e a fala

Nunca morres nin morrerás a nosa amada Rosalía.

 

©Adolfina Mesa – 2018

 

Obra: ROSALÍA DE CASTRO.

AUTOR: Adolfina Mesa

TÉCNICA:  ARTE DIXITAL.

 

Nota:

As persoas interesadas nunha reprodución impresa da miña obra Rosalía de Castro, contactar comigo polo privado para a súa adquisición asinada en orixinal polo autor (A miña persoa) custos da obra e envío. Os prezos varían segundo formato de impresión… Grazas polo voso interese na adquisición da mesma.

Contacto:

adolfina.mesa@gmail.com

info@culturaliagz.com

 

A NOSA LINGUAXE

A NOSA LINGUAXE

A NOSA LINGUAXE

 

Teño sílabas…

desexando que sexan desarticuladas pola túa lingua,

palabras mudas pola sintaxe da túa presenza.

 

Hai moitas letras que describen lendas

na páxina da túa pel,

con sons que non son escoitados pola intimidade.

 

Os espazos…

son reservados na nosa derme,

en monosílabos ardentes,

diptongos feitos de fogueiras,

nunha linguaxe máxica,

no silencio das miradas.

 

A paixón é o códice

que pon un reto aos nosos sentidos.

As silabas destrozan incoherencias

que estructuran unha nova linguaxe.

 

O idioma do vértigo,

os latexos cóncavos da paixón,

coma única lingua…

a exclusiva e inclusiva linguaxe da nosa existencia.

 

© ADOLFINA MESA 2018

IMAXEN: OBRA ORIXINAL DO AUTOR. “POSESIÓN”.