A casa dos avós

  o lugar comesto polo dentame do silencio entrar: un acto de reencontro con un mesmo as pedras musitando entre a fisura das tebras: o estertor do baleiro posuíndonos o cariz da estancia unha ausencia impresa e desmedida nos adentros: a perfección da xeometría...

leer más

LATEXOS

    Esta vez, non fixo falta a lúa para que prendera o lume nos nosos ollos, foi outro o culpable, o que fixo saltar tódalas armaduras... Ó mellor, foi a brisa morna do solpor, cun poñente de sol, tinguido de sangue, non, non soupemos evitar tentacións, e...

leer más

UTOPÍA

Doce melodía que compoñen mans lizgairas sobre a pel espida... canto de serea no baleiro da nostalxia, corazón adormecido por tenras verbas. Bágoas de brétema na inmensidade dos tempos, dos que xa non quero ter lembranza... Bicos de soños, na soidade desta alma...

leer más