Presentación do libro GALICIA, DISTRITO INDUSTRIAL. Conversas con DANIEL HERMOSILLA, de Antón Baamonde, na sala do Auditorio Municipal de Vilalba

O Instituto de Estudos Chairegos, coa colaboración do Concello de Vilalba, organiza o acto de presentación do libro “GALICIA, DISTRITO INDUSTRIAL. Conversas con DANIEL HERMOSILLA”, de ANTÓN BAAMONDE (Filósofo e ensaísta). 

O acto terá lugar o venres 26 de abril de 2024, ás 20:00 horas, na Sala do Auditorio Municipal de Vilalba. Contará coa presenza de Antón Baamonde e Daniel Hermosilla e será presentado por Marisa Barreiro, presidenta do Iescha. (ENTRADA LIBRE ATA COMPLETAR AFORO).

NOTA-INFORMATIVA-GALICIA-DISTRITO-INDUSTRIAL

Presentación este sábado do libro CONTÁRMONOS, do colectivo literario Comadres das Letras, na Casa-Museo Manuel María

Este sábado, ás 20 h, a Casa-Museo Manuel María acolle a presentación do libro Contármonospor parte do colectivo literario Comadres das Letras. 

Contármonos é un libro editado en 2023 e composto por catorce voces, que tivo a súa orixe nun obradoiro da escrita levado a cabo en Compostela en 2021 e 2022 e que dinamizou a Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega (AELG) a través da poeta e narradora Eli Ríos. Daquel obradoiro tamén naceu o colectivo literario Comadres das Letras que serán as encarregadas, este sábado, de presentar este volume con máis de corenta textos creados ao redor da memoria histórica das mulleres e que sitúan a estas no centro. A actividade é aberta ao público xeral.

Previamente, ás 18.30 h, e na biblioteca da casa-museo, as Comadres das Letras manterán unha conversa con aquelas lectoras e lectores que xa teñan lido o libro e que se queiran achegar a Outeiro de Rei para dialogar con parte das súas autoras. Entre estas lectoras estarán presentes as participantes no clube de lectura Saleta, da propia casa-museo, que estiveron nestas últimas semanas lendo o libro.

Conferencia “Os filmes de Agustín”, de de Martin Pawley, na Casa da Cultura de Vilalba

O Instituto de Estudos Chairegos organiza a charla “OS FILMES DE AGUSTÍN”, impartida por MARTIN PAWLEY, crítico, programador, produtor de cine e divulgador científico, sobre a paixón polo cinema de Agustín Fernández Paz.

O acto terá lugar o martes 23 de abril de 2024, ás 20:00 horas, na Casa da Cultura de Vilalba, e será presentado por Marisa Barreiro, presidenta do Iescha. 

(ENTRADA LIBRE ATA COMPLETAR AFORO).

NOTA-INFORMATIVA-MARTIN-PAWLEY

Andanzas do Suso de Lameliña. OS ESPÍRITOS DE MIRAMAR

Andanzas do Suso de Lameliña

Suso de Lameliña

O ESPÍRITOS DE MIRAMAR

Ás veces, tendemos a non tomar en serio relatos de sucesos sobrenaturais; todo o contrario, reaccionamos con escepticismo ou mesmo con burla. Historias sobre aparicións de entes queridos ou coñecidos poden ser recibidas con risas ou incredulidade. Sen embargo, para aqueles que as contan, estes eventos poden ter un impacto profundo e persoal. En moitas ocasións, son algo máis máis ca simples contos; son expresións de medos, esperanzas e o desexo de conexión co máis alá.

Debo admitir que sempre me considerei parte do grupo de escépticos que dubidan destas historias. Non obstante, un suceso recente no Monestir de Miramar, situado na idílica Valldemossa ao pé da impresionante serra da Tramuntana, fixo que as miñas conviccións vacilasen.

O Monestir de Miramar, fundado en 1271 polo visionario Ramón Llul e co patrocinio do rei Jaime II, foi unha institución pioneira dedicada á difusión do coñecemento e á comprensión intercultural. Alí, un grupo de frailes franciscanos entregouse á aprendizaxe do árabe e á práctica da arte luliana, un método de pensamento deseñado para promover a conversión dos non cristiáns a través do diálogo racional e respectuoso. A pesar da súa nobre misión, a iniciativa non durou moito tempo e, co paso dos séculos, o monasterio caeu no esquecemento, quedando case en ruínas.Sería no ano 1872 cando o arquiduque Luis Salvador de Austria, un erudito apaixonado pola cultura e a historia das Illas Baleares, redescubriu e restaurou o mosteiro. Co seu refinado gusto da época, o archiduque transformou o lugar nun santuario de aprendizaxe e beleza, preservando así unha peza clave do patrimonio cultural da rexión. Hoxe en día é unha especie de museo adicado a Llul e ao arquiduque. 

Como xa ben dixen, a visita a este recinto fixo que a miña incredulidade sobre sucesos sobrenaturais se tambaleara. Ao entrar na estancia que alberga o mausoleo de Vratislau Viborny ˗unha escultura en mármol, obra de Antonio Tantardini, adicada por Luis Salvador ao seu primeiro secretario, suposto amante, a guía, unha agradable moza navarra, pechou a porta con discreción, un xesto pouco habitual xa que normalmente permanecen abertas. Tras finalizar a súa exposición, volveu abrila e revelounos o motivo do seu cerre. Contounos que unha mañá, mentres estaba totalmente concentrada relatando  as aventuras amorosas do arquiduque (un home, en palabras da guía, a quen lle gustaba tanto o pescado como a carne),  sentiu unha presenza detrás dela. Ao xirarse, viu como dúas sombras misteriosas se lle achegaban. Por un intre ficou en silencio, sen saber o que facer, ante o estupor dos visitantes, que temían por ela, crendo que lle ía dar un ataque. Recuperando a compostura, e sen máis explicacións, guiounos á seguinte sala. Segundo ela, está convencida que eran os espiritos de Vratislau e de Luis Salvador. 

Continuamos a visita con total normalidade, mergullándonos na tranquilidade e beleza do lugar. O último punto do noso percorrido era a aula onde Ramón Llul impartía clases de árabe e desvelaba a súa teoría sobre a existencia de Dios. Era un espazo cargado de sabedoría e misticismo, onde o pasado parecía palpitar entre as paredes de pedra. Agardei a que marcharan todos, para mellor poder sacar unhas fotos. De súpeto, un estrondo sacudiu o silencio, un forte e seco golpe que fixo que me sobresaltara. Era a Tramuntana, ese vento mítico que sopla con forza por estas terras, que pechara con ímpetu a vella xanela. Fiquei tranquilo, pero cando me dispuña a saír sentín como unha forte presión no ombreiro. Lembreime do que nos viña de contar a guía, asustado, din a volta e alí por uns segundos crin ver a silueta de Ramón Llul, aínda que só fose unha ilusión creada pola luz e as sombras. Botei os pés fóra da sala e do mosteiro. A tramuntana soplaba con forza e semellaba burlarse dos meus medos. Non quitaba da cabeza o que me viña de pasar e sentíame identificado co que lle sucedera á moza navarra. Estiven a piques de comentarlle o suceso, pero decidín pechar a boca. Agora estou convencido que os espiritos de Ramón Llul e Luis Salvador de Austria permanecen entre as paredes deste lugar de sosego e paz. Deixei atrás o mosteiro e tras botar unha última ollada ás tranquilas e fermosas augas do Mediterráneo, que desde alí se divisan, dirixinme ao autobús, mentres ía lembrando o que nos dixera a guía que contaba o arquiduque na súa grande obra Die Balearen: “Ningún outro lugar da terra pode levar con máis propiedade o nome de Miramar”.

Raquel Queizás presenta o seu espectáculo TRAVESÍAS na Casa-Museo Manuel María

Este sábado, día 13, ás 17 hrs, RAQUEL QUEIZÁS trae á Casa-Museo Manuel María Travesías, un espectáculo de contos con obxectos e monicreques dirixido para as crianzas, a partir de catro anos, e as súas familias.

Raquel Queizás proporá ao público asistente unha viaxe de aventuras en que se coñecerán mulleres e nenas bravas que loitaron contra os prexuízos para conseguir os seus soños. 

Raquel Queizás é actriz, titiriteira e sobre todo contadora. Con máis de vinte anos no mundo da narración oral o seu repertorio inclúe contos tradicionais, lendas de cada recanto, adaptacións de contos de autor e historias propias. Nos seus espectáculos o público é un elemento fundamental, facendo parte das súas historias.

As persoas interesadas en asistiren, poden reservar (billete 2 euros) no seguinte enderezo electrónico contacto@casamuseomanuelmaria.gal ou a través de whatsapp 698177621

HENKO. A mirada de Miguel Díaz

HENKO

Miguel Díaz

Título: ASUBIANDO

O verso e o amor, na súa expresión torpe, insuficientes. Se cabe pola súa limitación, sexa en modo, tempo ou dimensión. O verso e o amor, con potencial infindo pero acotío debuxados con trazo dubidoso, en esbozo inútil, en expresión indecisa. Temerosos ambos, reducidos a un tecido infame de situacións que os devoran. O verso, teimudo pero exiguo. O amor, persistente pero silenciado. Os dous da man, asubiando na primavera, como asubían as flores da cerdeira neste oído meu desencantado pero insurrecto.