por martinho | Ago 31, 2017 | Autores/as, Creación, Xeral
POESÍA EN FEMININO
Así se chama a iniciativa que a Concellaría de igualdade de San Sadurniño organiza para o dia 16 de setembro ás 18:30 no patio do prazo municipal um recital poético musical no que ten unha importante participación a poesía chairega.
Varias das persoas integrantes da Nova Poesía Galega achegaranse a San Sadurniño para intervir neste evento que ten como finalidade visibilizar a creatividade literaria feminina e o seu compromiso pola igualdade e contra a violencia machista.
Ao evento asistirán da NPG Nova Poesia Guitirica, Xelo Teijido, Mar Beres, Pas Veres e Antón de Guizán, así como os vilalbeses María Xosé Lamas e Martiño Maseda, a poeta do rural de Quiroga Ana Vila Portomeñe e a pontesa Silvia Pardo Galdo. Tamén estará a poeta de Labrada, Luz Campello García (NPG) que ademais de ser unha profesional no ámbito do social tamén acaba de publicar “Inventario do prohibido” no que se fai unha chamada á igualdade real entre mulleres e homes.
Todos e todas traerán os seus versos ao patio interior da Casa do Concello, onde tamén poderemos escoitar as interpretacións da nativa de San Sadurniño Noreia Hermida Pérez ao piano e a frauta traveseira. O acto pecharao a cantautora Sandra Tenreiro e como peche contaremos coa actuación da profesora de Guitiriz co seu último traballo “InfuSons”.
*Información achegada dende a asociación Os Vilares, Lareira de Soños.
Os Vilares, Lareira de Soños
dosvilares@gmail.com
+34 662 183 149
www.dosvilares.com
www.facebook.com/osvilares
twitter@dosvilares1
por Ana Mar Fraga Rábade | Ago 23, 2017 | Autores/as, Creación, Xeral
AVOA.
Contáballe o neto na súa lingua, as páxinas dun libro xamais escrito, o quente nunha pobre lareira, en vellos bancos de madeira, ao carón dun pote de miseria.
Non esquezas a lingua que te funda, nestas raíces está a túa herdanza, non deixes fuxir a música do teu corazón, onde aluma a candea hai vida.
Para ti o xardín sempre ten flores, máis aló dos carrís da vida, garda o espírito dos homes bos, e contálle ao mundo que non se pode matar a liberdade.
Escribe no vértice da túa vida, cando os tembrorosos días se esgoten, alí está a verdade que a de vir, esgotáronse os lobos con pel de año.
Ti apalparás a liberdade escollida, nunha tépeda mazaroca de millo, que comerás o quente libremente, baixo ó sol que quenta a terra e fai xermolar a vida.
Vai para todas as avoas e avós que souberon ensinarnos a lingua que nos funda.
Ana Mar Fraga Rábade.
por Ana Mar Fraga Rábade | Ago 7, 2017 | Autores/as, Creación, Xeral
CONTANDO AS PEGADAS CELTAS.
CASTRO DE TAMOGA OU DO TORRILLON.
Os vellos deuses poussados no noso maxia, misterio que envolve os restos agachados da nosa Comarca da Terra Chá. O noso padado castrexo como herdo, e tamén cultura do presente dende o paleolítico, poderes señoriais inzaron a chaira de castelos, e casas fidalgas derrubadas tralas revoltas Irmandiñas do secúlo XV.
Terra Chá de lonxanos poboadores e cidades mergullada.
A Idade do ferro é unha das etapas máis importantes da arqueoloxia galega é coñecida como cultura castrexa.
CASTRO DE Ó TORRILLON-SERVIU de emprazamento a torre do mesmo nome, derruida tralo levantamiento Irmandiño no último tercio do secúlo XV. No XX ainda se podían ver os vestixios dos foxos, hoxe desaparecidos polas tarefas de cultivo.
Na alborada pregamos para que reviva unha maxia milenaria, hora celta, procesións sagradas, rezo ancestrai dos bravos guerreiros da loita do Medullo, druida cantiga, soño e sombras, follas e gaita.
Vestixios esquecidos , complicidade da natureza no seu camuflaxe, Galicia soterrada, segredos do pasado, arqueoloxia da dor que nos conta con esperanza a historia da humanidade na pedra, figuras antropomorfas na soedade do monte, mutación dun mundo agochado no medio das pedras, niños acubillados dos Mouros, testemuñas da súa presenza.
Ana Mar Fraga Rábade.
BOUDICA GUERRERA CELTA.
Raiña dos Icenos e guerrera celta, muller chea de enigma, fonte da armonía, humán e natureza no cosmos ,xunto coa pedra nos vellos camiños, abranguen a historia.
Perdura a esencia da guerreira nos soutos galegos, berro de poder e resistencia ante Roma
Río que quere prender as bágoas de Boudica, para que se vean as fendas das ribeiras; é as raíces sexan parte dela. Cando nos castros a maxia trocase contraluz, a súa imaxe ven no fuxir da lúa, na noite en tebras, máis ala do sol, onde outro mundo agarda, nuns cantís que fan agreste onda.
Boudica, camiñante das ondas e das lapas.
Ana Mar Fraga Rábade.
ndas
por martinho | Ago 1, 2017 | Autores/as, Creación, Xeral
Medre a Poesía!
por Andre da Ponte | Jul 7, 2017 | Autores/as, Creación, Xeral
Das minhas traduções
A GIGANTA
Quando a Natura, antanho, cuja força é tanta,
a diário gerava o seu ser mais monstruoso,
quijera viver eu junto à jovem giganta,
qual aos pés da rainha um gato voluptuoso
Olhar como o seu corpo e sua alma florecia
e senti-la medrar entre os horríveis folguedos;
decifrar se alguma chama o coração lhe ardia
entre as úmidas névoas dos seus dous olhos quedos;
Percorrer a modo as suas curvas multiformes,
subir à vertente dos seus joelhos enormes,
e às vezes, no verão, de malefícios cheios,
Obrigam-lhe a deitar-se, sobre uma campa estranha
dormir languidamente à sombra dos seus seios,
dormir como uma aldeia ao pé duma montanha
XIX
LA GÉANTE
Segundo a edição. Poulet-Malassis et de Broise, 1857 (pp. 50-51).
Du temps que la Nature en sa verve puissante
Concevait chaque jour des enfants monstrueux,
J’eusse aimé vivre auprès d’une jeune géante,
Comme aux pieds d’une reine un chat voluptueux.
J’eusse aimé voir son corps fleurir avec son âme
Et grandir librement dans ses terribles jeux,
Deviner si son cœur couve une sombre flamme
Aux humides brouillards qui nagent dans ses yeux,
Parcourir à loisir ses magnifiques formes,
Ramper sur le versant de ses genoux énormes,
Et parfois en été, quand les soleils malsains,
Lasse, la font s’étendre à travers la campagne,
Dormir nonchalamment à l’ombre de ses seins,
Comme un hameau paisible au pied d’une montagne.
http://4.bp.blogspot.com/-MwIOOTmtpd8/Ui4IY4gP5XI/AAAAAAAAOA4/0BP075AeXRs/s640/Imagem3.jpg
por Andre da Ponte | Jul 6, 2017 | Autores/as, Creación, Xeral
Das minhas traduções
SEPULTURA
Se uma lúgubre noite escura,
um bom cristão por caridade,
concede-te uma sepultura
nos entulhos de alguma herdade
À hora em que as estrelas graves
os seus cansos olhos fechar,
a aranha urdirá suas caves
e a cobra andará a criar;
Tua condenada cabeça
escuitará com certeza
durante anos as conspirações
dos lobos seu cavo ouvear
às loucas bruxas difamar
e as ruins intrigas dos ladrões
LXX
SÉPULTURE
Segundo a edição: Poulet-Malassis et de Broise, 1861 (pp. 150-151).
Si par une nuit lourde et sombre
Un bon chrétien, par charité,
Derrière quelque vieux décombre
Enterre votre corps vanté,
À l’heure où les chastes étoiles
Ferment leurs yeux appesantis,
L’araignée y fera ses toiles,
Et la vipère ses petits ;
Vous entendrez toute l’année
Sur votre tête condamnée
Les cris lamentables des loups
Et des sorcières faméliques,
Les ébats des vieillards lubriques
Et les complots des noirs filous.
http://elcoloquiodelosperros.weebly.com/uploads/2/5/3/3/25330873/8827109.jpg
