Poema de Guido Guinizelli, versión galego-portuguesa de André Da Ponte

GUIDO GUINIZELLI

            (Bolonha, entre 1230 e 1240 – Monselice, 1276) foi um poeta italiano. Filho de juiz proveniente duma família nobre, os Principi, seguiu o conselho de seu pai e, depois de concluir os seus estudos de direito na Universidade de Bolonha, dedicou-se à profissão jurídica na cidade de Castelfranco Emilia, enquanto participava da vida política da cidade dividida entre Guelfos (defensores das liberdades comunais e apoiados polo Papa), liderados polos Lambertazzi  e os Gibelinos (seguidores do Imperador do Sacro Império Romano-Germânico) que estavam sob o comando dos Geremei. Tornou-se um alto funcionário, mas em 1274, quando a vitória dos Guelfos aconteceu, sendo gibelino deve ir para o exílio com sua mulher, Bice della Fratta  e o filho, Guiduccio Guinizzelli, em Monselice, perto de Pádua (região do Vêneto), onde ele viria morrer. Guido Cavalcanti considerou-o o seu mestre poético e Dante chamou-o “o pai dos poetas italianos”:

…quand ‘io odo nomar sé stesso il padre

mio e de altri miei miglior che mai

rime d’amor usando dolci e leggiadre…

(Purgatorio, XXVI 97-98).

(…Quando o nome essas vozes declararam

Do pai meu e do pai doutros melhores

Que em doce metro amores decantaram…)

Nota.- Tomo a tradução feita em 1888 polo escritor e tradutor brasileiro José Pedro Xabier Pinheiro (12 de outubro de 1822, Salvador, Estado de Bahía – 20 de outubro de 1882,Rio de Janiero, Estado de Rio de Janiero)

            Pai do “Dolce Stil Nuovo” (fórmula consagrada por Dante no canto XXIV do Purgatório da Divina Comédia), apenas restam do seu original Cancioneiro cinco canções e quinze sonetos.

            Este poeta, considerado hoje como arcaico, está mais próximo pola sua temática e métrica dos poetas sicilianos da época do que dos toscanos.

            O aspecto inovador da sua arte origina-se na temática avançada aos poetas toscanos da época. De facto, existe para o poeta, por um lado, uma relação direta entre a nobreza do coração e o amor, e não mais polo nascimento. Por outro lado, a onipotência da irradiação mística da Senhora é apresentada como um reflexo da glória de Deus. Finalmente, podemos falar de uma ruptura formal com a melodia da linguagem, uma sintaxe cristalina sem preciosidade prosódica. A poesia de Guinizzelli, devido ao uso de uma terminologia escolástica, é muito elaborada e nem sempre acessível na primeira leitura. No entanto, permanece um poder revigorante excitado pola sua seiva de imagens, um verdadeiro espelho dos sentimentos humanos.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Tens tu das flores e verdura

o que de toda a luz é bonito de ver;

brilha mais que o sol a sua figura:

quem não vê, pode-lhe a pena valer.

Neste mundo não existe criatura

tão cheia de beldade ou de prazer;

e quem amores teme, se segura

à sua linda cara que tanto eu querer.

As mulheres que te fazem companhia

assim me deleitam polo teu amor;

e exalto-as pola sua cortesia

que quanto mais puder ter por honor

e cuidado da sua cara senhoria

por causa de tudo tu és a melhor.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Avete ‘n vo’ li fior’ e la verdura

e ciò che luce ed è bello a vedere;

risplende più che sol vostra figura:

chi vo’ non vede, ma’ non pò valere.

In questo mondo non ha creatura

sì piena di bieltà né di piacere;

e chi d’amor si teme, lu’ assicura

vostro bel vis’a tanto ‘n sé volere.

Le donne che vi fanno compagnia

assa’ mi piaccion per lo vostro amore;

ed i’ le prego per lor cortesia

che qual più può più vi faccia onore

ed aggia cara vostra segnoria,

perché di tutte siete la migliore.

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

Imagem: O copo amoroso, pintura de Dante Gabriel Rossetti, 1867:

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Dante_Gabriel_Rossetti_-_The_Loving_Cup_-_Google_Art_Project.jpg/800px-Dante_Gabriel_Rossetti_-_The_Loving_Cup_-_Google_Art_Project.jpg

Presentación do libro A FÁBRICA DE TABACOS DA CORUÑA E A FÁBRICA DE MISTOS. FACTORES DE TRANSFORMACIÓN DUNHA CIDADE, de Ana Naseiro Ramudo, na Casa da Cultura de Vilalba

Acto de presentación do libro A fábrica de tabacos da Coruña e a fábrica de mistos. Factores de transformación dunha cidade , de Ana Naseiro Ramudo, que organiza o IESCHA coa colaboración do Concello de Vilalba, e que terá lugar o vindeiro venres, día 5 de abril de 2019, ás 20:30 horas, na Casa da Cultura de Vilalba.

Vexamos cartaz e nota informativa de dito evento cultural.

*Información achegada polo IESCHA.

O poema CANÇÃO BÁQUICA, de Alexander Pushkin, versión galego-portuguesa de André Da Ponte

Alexander Sergueievitch Pushkin(em russo: Алекса́ндр Серге́евич Пу́шкин; Moscovo, 26 de maio [calendário juliano] / 6 de junho de 1799 [calendário gregoriano] de 1799 — São Petersburgo, 29 de janeiro / 10 de fevereiro [calendário gregoriano] de 1837.  

CANÇÃO BÁQUICA

O que silenciou a alegria da voz?

Ressoai, corais licenciosas!

Vivei vós, virgens carinhosas

E esposas jovens amantes a nós!

Botai um copo cheio sem tardança!

De vinho a espumar.

No fundo da taça a jogar

Os anéis de aliança!

Erguei a taça, de vez seja finda!

Vivam as musas, a razão seja bem-vinda!

Queime o seu sagrado sol!

Como esta lâmpada se desvanece

Antes de acontecer a claridão

Assim a falsa sabedoria empalidece

Ante o sol imortal da razão.

Viva o sol, seja extinguida a escuridão!

(1825)

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

:::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

ВАКХИЧЕСКАЯ ПЕСНЯ

Что смолкнул веселия глас?

Раздайтесь, вакхальны припевы!

Да здравствуют нежные девы

И юные жены, любившие нас!

Полнее стакан наливайте!

На звонкое дно

В густое вино

Заветные кольца бросайте!

Подымем стаканы, содвинем их разом!

Да здравствуют музы, да здравствует разум!

Ты, солнце святое, гори!

Как эта лампада бледнеет

Пред ясным восходом зари,

Так ложная мудрость мерцает и тлеет

Пред солнцем бессмертным ума.

Да здравствует солнце, да скроется тьма!

(1825)

Texto em russo segundo a edição: Стихотворения 1825 г.• Датируется январем — сентябрем 1825 г. Напечатано Пушкиным впервые в «Стихотворениях А. Пушкина» изд. 1826 г., стр. 79. в отделе «Разные стихотворения». (Datado de janeiro a setembro de 1825. Impresso por Pushkin pola primeira vez na edição de “Poemas de A. Pushkin”. 1826, p. 79. na seção “Poemas Diferentes”)

Imagem: Duelo de Pushkin. Pintura de Adrião Volkov.

https://www.actualidadliteratura.com/wp-content/uploads/2018/06/pinturaadrian-volkov.jpg

CONCERTO DE PALOMA SUANZES NA CASA-MUSEO MANUEL MARÍA

Após ter que o suspender o pasado mes de febreiro por mor dunha gripe, PALOMA SUANZES ofrecerá un concerto, na Casa-Museo Manuel María, so o título “Verbas de Auga”.

Este sábado, día 30, ás 20 hrs, o auditorio da Casa-Museo Manuel María acollerá un concerto musical de Paloma Suanzes baixo o título “Verbas de Auga”. 

Paloma, residente en Lugo, estivo centrada desde o 2008 na súa formación como directora de coro, cantante lírica e mestra de música e en compor e escribir composicións. É unha das grandes voces da nosa música e ten unha longa traxectoria musical iniciada en 1995. Cun traballo musical, “Feitizo”, e a súa participación directa noutros, como “Catro mulleres, catro estilos, catro voces”, xunto a María Manuela, Julie Guravich e Claudia Campos, Paloma Suanzes compartiu escenario no espectáculo “Son Delas”, con Uxía Senlle, María Manuela, Sonia Lebedynski, Mercedes Peón, Guadi Galego, Susana Seivane, Ugia Pedreira e Rosa Cedrón. Tamén, xunto a Miguel Mosquera, creou o dúo musical “Alba Nocturna”.

Na actualidade, Paloma Suanzes está a preparar a gravación de novos temas que formarán parte dun novo proxecto musical persoal.

A entrada para asistir a este concerto é libre até encher o aforo. As persoas interesadas poden reservar a súa entrada en contacto@casamuseomanuelmaria.gal

*Información facilitada desde a Casa-Museo Manuel María.

O Festival Atlántica pecha a súa sétima edición batendo récords de sedes, público e duración

O Festival Atlántica pecha a súa sétima edición batendo récords de sedes, público e duración (Enlace ao balance)

·       8080 espectadores, 12 xornadas, 30 artistas, 90 funcións e 16 concellos son as cifras que confirman o Atlántica como o encontro de narración oral máis grande da Península Ibérica

·       Nesta edición tamén se apostou por novos espazos e propostas artísticas para todo tipo de públicos

O Festival Atlántica vén de clausurar oficialmente a súa sétima edición o pasado sábado, 23 de marzo, logo de 12 xornadas que se desenvolveron en 16 concellos diferentes. A cifras deste ano converten ao festival no encontro de narración oral máis grande da Península Ibérica: 8080 espectadores, 30 artistas e 87 funcións.

Como salienta Soledad Felloza, directora do Atlántica, esta edición “é a da consolidación pero tamén a da apertura de novos espazos e propostas e, por tanto, do achegamento de novos públicos”. O festival segue a apostar por funcións para todos, desde bebés ata encontros con maiores e incluíndo pases en lingua de signos; pero non dubida en programar espectáculos con formatos novidosos e en lugares diferentes. Deste xeito, os artistas saíron ao exterior para brindar contadas con cans nos parques e tomaron as rúas para agasallar con historias no ouvido aos transeúntes, por citar algunhas das propostas.

Todo iso sen esquecer os formatos que xa presentou en edicións previas: paseos con contos, espectáculos musicados coa colaboración da Banda Municipal de Santiago, o achegamento aos barrios coas funcións nos centros cívicos, o apoio ás novas voces da narración galega, etc.

Teatros, bibliotecas, bares, centros cívicos, librerías, tabernas, rúas, escolas, parques e mesmo cemiterios foron escenarios para os contos de Atlántica 2019, que este ano chegou por fin ás catro provincias galegas cunha programación especial de catro días en Lugo. Felloza subliña que “a ambiciosa programación desta edición foi posible grazas á colaboración das institucións e o apoio do público” e agradece tamén a “implicación dos locais que colaboraron no encontro e a xenerosidade e entrega dos artistas”. Para rematar, a directora tamén quixo lembrar que nesta edición a cornamusa de honra foi para a agrupación musical Leilía, que está a celebrar os seus trinta anos e foi protagonista da Gala Inaugural.

????????????????????????????????????

Na foto: Vero Rilo e ao fondo, María Uzal como “Marmuradores na Zona Vella de Santiago”