Título: Liñas
Arrastrado pola claque, o vulgo aplaude unha obra pésima. Desde o escenario, a vaidade do protagonista enche a escena. Na deriva imparable do orneo imperante, procuro liñas de silencio. Liñas habitadas por miradas que aínda ousan enfrontarse á riada.
Título: Ruínas
Os donos marchan e eu non sei se lles seguen pertencendo enteiramente, a eles ou á súa prole, as ruínas… Ou se son do tempo ao son do tempo mentres ti te me agochas.
Título: Repouso
Título: Fío
Título: Resiliencia
Resiliencia
Eu non sei, amor, se te quero ou se só teño un desexo incontrolable de te querer.
E pronuncio “amor” desexando amarte, tamén con esas partes que me faltan.