{"id":9337,"date":"2022-02-11T10:01:00","date_gmt":"2022-02-11T09:01:00","guid":{"rendered":"http:\/\/culturaliagz.com\/?p=9337"},"modified":"2022-02-10T23:12:22","modified_gmt":"2022-02-10T22:12:22","slug":"andanzas-do-suso-de-lamelina-tras-os-pasos-de-ganivet","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/culturaliagz.com\/?p=9337","title":{"rendered":"Andanzas do Suso de Lameli\u00f1a. TRAS OS PASOS DE GANIVET"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Andanzas do Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n

TRAS OS PASOS DE GANIVET<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

M\u00e9prise moi, insulte moi: je serai aveugle e sourd.<\/em><\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

\n

                   \u00c1ngel Ganivet. Dirixido \u00e1 s\u00faa amante Nasha<\/p>\n<\/div><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Estaba de exames de oposici\u00f3ns a mestre en Oviedo, d\u00edas duros e desacougantes do ver\u00e1n do 79, que afortunadamente remataron con final feliz. Acababa de pasar a primeira proba e a piques de enfrontarme \u00e1 espec\u00edfica, neste caso Ciencias Naturais e Matem\u00e1ticas. Unha ma\u00f1\u00e1 de s\u00e1bado, nun momento libre, iso si cos apuntas debaixo do brazo, entrei na afamada cafeter\u00eda \u201cLa Paloma\u201d e ped\u00edn o t\u00edpico, un verm\u00fa, excelente onde os haxa, acompa\u00f1ado dunhas gambas, sempre sen perder de vista os apuntes, postos enriba da mesa. Os que sufriron oposici\u00f3ns entenderanme ben.<\/p>\n\n\n\n

Ao cabo dun cacho, un cliente duns trinta anos, que se atopaba na mesa contigua, comezou a falarme. Trat\u00e1base de Eduardo Quir\u00f3s, de Llanes, que estaba preparando un libro sobre \u00c1ngel Ganivet, o escritor espa\u00f1ol, precursor da xeraci\u00f3n do 98, e que se suicidou, ao segundo intento, tir\u00e1ndose \u00e1s x\u00e9lidas augas do r\u00edo Dvina. Desde aquel d\u00eda comezamos a quedar todas as tardes sobre as sete a tomar algo e a falar, principalmente de Ganivet, co que estaba obsesionado,  dun xeito semellante a coma eu estaba cos meus exames. A min que me contase a vida e milagres do autor de \u201cCartas filandesas\u201d  serv\u00edame para esquecer por unhas horas os n\u00fameros e as c\u00e9lulas e, a el,  val\u00edalle de desafogo.<\/p>\n\n\n\n

A s\u00faa idea era ir no inverno a Helsinki e Riga, tras os pasos de Ganivet , entre outros motivos, para interesarse pola curta pero intensa relaci\u00f3n sentimental que o escritor mantivo coa xove vi\u00fava rusa e profesora de sueco, Masha. Marie Sophie Diakovsky, de esmerada educaci\u00f3n, dominaba varios idiomas, tocaba o piano, escrib\u00eda poemas e pezas teatrais. Ganivet compo\u00f1er\u00eda para ela un cancioneiro en franc\u00e9s e espa\u00f1ol:<\/p>\n\n\n\n

Mis caricias son fuertes y tan fr\u00e1gil<\/em><\/p>\n\n\n\n

es tu cuerpo, que vivo con el miedo<\/em><\/p>\n\n\n\n

de que hacerte feliz completamente<\/em><\/p>\n\n\n\n

ser\u00e1 hacerte morir entre mis brazos.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Rematei as oposici\u00f3ns con resultados satisfactorios e desped\u00edmonos, intercambiando enderezos, coa idea de volver vernos. Por un motivo ou por outro, ag\u00e1s algunha felicitaci\u00f3n por Nadal, os primeiros anos non volvemos  coincidir.<\/p>\n\n\n\n

Pasados uns vinte anos e lendo no bar Asturias de A Veiga, \u201cLa Nueva Espa\u00f1a\u201d, aparec\u00eda unha noticia que daba conta do posible suicidio do llanisco Eduardo Quir\u00f3s no r\u00edo Dvina, no mesmo centro de Riga. Busquei a necrol\u00f3xica e souben que ti\u00f1a unha irm\u00e1, Elena. Tomei nota e a trav\u00e9s da gu\u00eda consegu\u00edn o seu n\u00famero de tel\u00e9fono. P\u00faxenme en contacto con ela, expliqueille a mi\u00f1a relaci\u00f3n co seu irm\u00e1n e quedamos un d\u00eda en Oviedo para vernos.<\/p>\n\n\n\n

Foi ent\u00f3n cando souben o que sucedera. A relaci\u00f3n entre os dous irm\u00e1ns era moi estreita e  grazas a iso Elena ti\u00f1a moita informaci\u00f3n. Mesmo por d\u00faas veces foino visitar, unha \u00e1 capital finesa e outra a Riga.<\/p>\n\n\n\n

Eduardo, coma el me contara, chegado o inverno marchou para Helsinki. Unha das primeiras cousas que fixo foi acudir  a \u201cAkateeminen Kirjakaupan\u201d, librar\u00eda fundada en 1893, unha das xoias da capital finesa, non s\u00f3 polo n\u00famero de volumes que cont\u00e9n, sen\u00f3n tam\u00e9n polo edificio que a alberga, dese\u00f1ado polo arquitecto, Alvar Aalto, que utilizou o m\u00e1rmore  e o cobre coma elementos principais. Al\u00ed puido facerse con libros do autor traducidos ao fin\u00e9s, entre eles unha das primeiras edici\u00f3ns de \u201cCartas filandesas\u201d. Ao terceiro d\u00eda da s\u00faa chegada, falando cunha das libreiras, comentoulle que co\u00f1ec\u00eda unha parente lonxana de Masha, que se quer\u00eda  lle daba o n\u00famero de telefono. Viu o ceo aberto. Non agardou moito, \u00e1 tarde seguinte estaba tomando unha cervexa Koff, nun bar da capital do B\u00e1ltico, con Mirja, era as\u00ed coma se chamaba.<\/p>\n\n\n\n

Conta Elena que desde o primeiro momento ficou engaiolado con ela, que, segundo el,  era cuspidi\u00f1a a Masha. Era profesora de espa\u00f1ol nun instituto de Helsinki e tam\u00e9n escrib\u00eda versos; xa ti\u00f1a publicado dous libros. Pronto namoraron e al\u00ed ficou Eduardo, grazas a que puido conseguir traballo de profesor, tam\u00e9n de espa\u00f1ol, noutro instituto da capital. Ganivet ficou no esquecemento e o libro nunca chegou a ver a luz. Uns dezanove anos durou esta relaci\u00f3n, que tristemente rematou co falecemento de Mirja, a causa dun cancro de peito.<\/p>\n\n\n\n

Eduardo, desesperado, abandonou Helsinki e decidiu marchar coma fixera Ganivet a Riga e proseguir co proxecto que o levou a esas terras. Mais non foi quen, a s\u00faa sa\u00fade mental foi empeorando d\u00eda a d\u00eda ata rematar nas x\u00e9lidas augas do Dvina, coma fixera o autor de \u201cIdearium espa\u00f1ol\u201d. Iso si, non tivo que intentalo d\u00faas veces. No seu caso non sucedeu coma co seu compatriota, que, ao primeiro intento, foi auxiliado.<\/p>\n\n\n\n

Elena conserva toda a documentaci\u00f3n que foi confeccionando o seu irm\u00e1n coa idea de publicala un d\u00eda. De momento, que eu saiba, tal cousa non sucedeu.<\/p>\n\n\n\n

Suso de Lameli\u00f1a <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Andanzas do Suso de Lameli\u00f1a Suso de Lameli\u00f1a TRAS OS PASOS DE GANIVET M\u00e9prise moi, insulte moi: je serai aveugle e sourd.                 […]<\/p>\n","protected":false},"author":39,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"\n

\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

Andanzas do Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n

Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n

TRAS OS PASOS DE GANIVET<\/em><\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

\n

M\u00e9prise moi, insulte moi: je serai aveugle e sourd.<\/em><\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

\n

                   \u00c1ngel Ganivet. Dirixido \u00e1 s\u00faa amante Nasha<\/p>\n<\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Estaba de exames de oposici\u00f3ns a mestre en Oviedo, d\u00edas duros e desacougantes do ver\u00e1n do 79, que afortunadamente remataron con final feliz. Acababa de pasar a primeira proba e a piques de enfrontarme \u00e1 espec\u00edfica, neste caso Ciencias Naturais e Matem\u00e1ticas. Unha ma\u00f1\u00e1 de s\u00e1bado, nun momento libre, iso si cos apuntas debaixo do brazo, entrei na afamada cafeter\u00eda \u201cLa Paloma\u201d e ped\u00edn o t\u00edpico, un verm\u00fa, excelente onde os haxa, acompa\u00f1ado dunhas gambas, sempre sen perder de vista os apuntes, postos enriba da mesa. Os que sufriron oposici\u00f3ns, entenderanme ben.<\/p>\n\n\n\n

Ao cabo dun cacho, un cliente duns trinta anos, que se atopaba na mesa contigua, comezou a falarme. Trat\u00e1base de Eduardo Quir\u00f3s, de Llanes, que estaba preparando un libro sobre \u00c1ngel Ganivet, o escritor espa\u00f1ol, precursor da xeraci\u00f3n do 98, e que se suicidou, ao segundo intento, tir\u00e1ndose \u00e1s x\u00e9lidas augas do r\u00edo Dvina. Desde aquel d\u00eda comezamos a quedar todas as tardes sobre as sete a tomar algo e a falar, principalmente de Ganivet, co que estaba obsesionado,  dun xeito semellante a coma eu estaba cos meus exames. A min que me contase a vida e milagres do autor de \u201cCartas filandesas\u201d  serv\u00edame para esquecer por unhas horas os n\u00fameros e as c\u00e9lulas e, a el,  val\u00edalle de desafogo.<\/p>\n\n\n\n

A s\u00faa idea era ir no inverno a Helsinki e Riga, tras os pasos de Ganivet , entre outras motivos para interesarse pola curta pero intensa relaci\u00f3n sentimental que o escritor mantivo coa xove vi\u00fava rusa e profesora de sueco, Masha. Marie Sophie Diakovsky, de esmerada educaci\u00f3n, dominaba varios idiomas, tocaba o piano, escrib\u00eda poemas e pezas teatrais. Ganivet compo\u00f1er\u00eda para ela un cancioneiro en franc\u00e9s e espa\u00f1ol:<\/p>\n\n\n\n

Mis caricias son fuertes y tan fr\u00e1gil<\/p>\n\n\n\n

es tu cuerpo, que vivo con el miedo<\/p>\n\n\n\n

de que hacerte feliz completamente<\/p>\n\n\n\n

ser\u00e1 hacerte morir entre mis brazos.<\/p>\n\n\n\n

Rematei as oposici\u00f3ns con resultados satisfactorios e desped\u00edmonos, intercambiando enderezos, coa idea de volver vernos. Por un motivo ou por outro, ag\u00e1s algunha felicitaci\u00f3n por Nadal, os primeiros anos, non volvemos  coincidir.<\/p>\n\n\n\n

Pasados uns vinte anos e lendo no bar Asturias de A Veiga, \u201cLa Nueva Espa\u00f1a\u201d, aparec\u00eda unha noticia que daba conta do posible suicidio do llanisco Eduardo Quir\u00f3s no r\u00edo Dvina, no mesmo centro de Riga. Busquei a necrol\u00f3xica e souben que ti\u00f1a unha irm\u00e1, Elena. Tomei nota e a trav\u00e9s da gu\u00eda consegu\u00edn o seu n\u00famero de tel\u00e9fono. P\u00faxenme en contacto con ela, expliqueille a mi\u00f1a relaci\u00f3n co seu irm\u00e1n e quedamos un d\u00eda en Oviedo para vernos.<\/p>\n\n\n\n

Foi ent\u00f3n cando souben o que sucedera. A relaci\u00f3n entre os dous irm\u00e1ns era moi estreita e  grazas a iso Elena ti\u00f1a moita informaci\u00f3n. Mesmo por d\u00faas veces o foi visitar, unha a capital finesa e outra a Riga.<\/p>\n\n\n\n

Eduardo, coma el me contara, chegado o inverno marchou para Helsinki. Unha das primeiras cousas que fixo foi acudir  a \u201cAkateeminen Kirjakaupan\u201d, librar\u00eda fundada en 1893, unha das xoias da capital finesa, non s\u00f3 polo n\u00famero de volumes que cont\u00e9n, sen\u00f3n tam\u00e9n polo edificio que a alberga, dese\u00f1ado polo arquitecto, Alvar Aalto, que utilizou o m\u00e1rmore  e o cobre coma elementos principais. Al\u00ed puido facerse con libros do autor traducidos ao fin\u00e9s, entre eles unha das primeiras edici\u00f3ns de \u201cCartas filandesas\u201d. Ao terceiro d\u00eda da s\u00faa chegada, falando cunha das libreiras, comentoulle que co\u00f1ec\u00eda unha parente lonxana de Masha, que se quer\u00eda  lle daba o n\u00famero de telefono. Viu o ceo aberto. Non agardou moito, \u00e1 tarde seguinte estaba tomando unha cervexa Koff, nun bar da capital do B\u00e1ltico, con Mirja, era as\u00ed coma se chamaba.<\/p>\n\n\n\n

Conta Elena, que desde o primeiro momento ficou engaiolado con ela, que segundo el,  era cuspidi\u00f1a a Masha. Era profesora de espa\u00f1ol nun instituto de Helsinki e tam\u00e9n escrib\u00eda versos, xa ti\u00f1a publicado dous libros. Pronto namoraron e al\u00ed ficou Eduardo, grazas a que puido conseguir traballo de profesor, tam\u00e9n de espa\u00f1ol, noutro instituto da capital. Ganivet ficou no esquecemento e o libro nunca chegou a ver a luz. Uns dezanove anos durou esta relaci\u00f3n, que tristemente rematou co falecemento de Mirja, a causa dun cancro de peito.<\/p>\n\n\n\n

Eduardo desesperado, abandonou Helsinki e decidiu marchar coma fixera Ganivet a Riga e proseguir co proxecto que o levou a esas terras. Mais non foi quen, a s\u00faa sa\u00fade mental foi empeorando d\u00eda a d\u00eda ata rematar nas x\u00e9lidas augas do Dvina, coma fixera o autor de \u201cIdearium espa\u00f1ol\u201d. Iso si, non tivo que intentalo d\u00faas veces. No seu caso non sucedeu coma co seu compatriota, que ao primeiro intento, foi auxiliado.<\/p>\n\n\n\n

Elena conserva toda a documentaci\u00f3n que foi confeccionando o seu irm\u00e1n coa idea de publicala un d\u00eda. De momento, que eu saiba, tal cousa non sucedeu.<\/p>\n\n\n\n

Suso de Lameli\u00f1a <\/p>\n","_et_gb_content_width":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[974,23,967,7,129,1],"tags":[976,975],"class_list":["post-9337","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-andanzas-do-suso-de-lamelina","category-autoresas","category-colaboracions","category-creacion","category-literaria","category-xeral","tag-andanzas-do-suso-de-lamelina","tag-suso-de-lamelina"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9337","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/39"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9337"}],"version-history":[{"count":19,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9337\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9361,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9337\/revisions\/9361"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9337"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9337"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9337"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}