{"id":9254,"date":"2022-01-28T10:01:00","date_gmt":"2022-01-28T09:01:00","guid":{"rendered":"http:\/\/culturaliagz.com\/?p=9254"},"modified":"2022-01-27T22:27:53","modified_gmt":"2022-01-27T21:27:53","slug":"andainas-do-suso-de-lamelina-a-muller-de-pedra","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/culturaliagz.com\/?p=9254","title":{"rendered":"Andainas do Suso de Lameli\u00f1a. A MULLER DE PEDRA"},"content":{"rendered":"\n<div class=\"wp-block-image\"><figure class=\"alignright size-full is-resized\"><a href=\"http:\/\/culturaliagz.com\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/D0D3B433-167F-4987-80C9-35A78DD28377.jpeg\" target=\"_blank\" rel=\"noopener\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" src=\"http:\/\/culturaliagz.com\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/D0D3B433-167F-4987-80C9-35A78DD28377.jpeg\" alt=\"\" class=\"wp-image-8740\" width=\"352\" height=\"469\" srcset=\"http:\/\/culturaliagz.com\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/D0D3B433-167F-4987-80C9-35A78DD28377.jpeg 469w, http:\/\/culturaliagz.com\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/D0D3B433-167F-4987-80C9-35A78DD28377-225x300.jpeg 225w\" sizes=\"auto, (max-width: 352px) 100vw, 352px\" \/><\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-right has-medium-font-size\"><strong><a rel=\"noreferrer noopener\" href=\"http:\/\/culturaliagz.com\/category\/andanzas-do-suso-de-lamelina\" target=\"_blank\">Andanzas do Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-right\" style=\"font-size:22px\"><em><a href=\"http:\/\/galegos.galiciadigital.com\/es\/jesus-trashorras-nogueira\" target=\"_blank\" rel=\"noreferrer noopener\">Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-right has-medium-font-size\"><em>A MULLER DE PEDRA<\/em><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p><\/p>\n\n\n\n<p>Rosa do Mui\u00f1eiro, muller respectada e moi apreciada en toda esta bisbarra de Ferramul\u00edn, a quen con frecuencia a veci\u00f1anza acud\u00eda para pedirlle consellos ou ben &nbsp;curar algunha doenza, (era curandeira, tanto de animais coma de persoas), un d\u00eda de mediados de agosto desapareceu da aldea sen deixar pegada algunha.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Foi pasando o ver\u00e1n e malia as cuadrillas que percorreron parte da serra do Courel na s\u00faa procura, non houbo maneira de dar cos seus \u00f3sos. Xa o ti\u00f1an medio esquecido cando Ant\u00f3n, o neno m\u00e1is novo da casa do Roxo, andando \u00e1 souta, deu, de s\u00fapeto, de foci\u00f1os con ela. Foi tal o susto que papou que sa\u00edu de al\u00ed liscando coma se o perseguira o mesmo dia\u00f1o. Chegou \u00e1 casa todo fatigado e berrando: \u201c Topeime con Rosa, topeime con Rosa&#8230;\u201d<\/p>\n\n\n\n<p>Ao principio os pais non lle fixeron caso, pero insistiu tanto que acabaron por acudir ao lugar onde dic\u00eda estar a desaparecida e, efectivamente, al\u00ed se atopaba sentada \u00e1 sombra dun casti\u00f1eiro centenario, pero mudada en pedra.<\/p>\n\n\n\n<p>Pronto se correu a voz por toda a redonda e aquilo converteuse nunha aut\u00e9ntica peregrinaci\u00f3n para observar in situ \u00e1 famosa veci\u00f1a do Courel, que se atopaba igual c\u00f3 d\u00eda que desaparecera, iso si, en lugar de \u00f3sos e carne, pedra aut\u00f3ctona da bisbarra.<\/p>\n\n\n\n<p>Durante varios d\u00edas foi noticia nos principais diarios e medios de comunicaci\u00f3n. Vi\u00f1eron cient\u00edficos de todo o mundo para estudar, o que era un caso \u00fanico e ins\u00f3lito; ao longo da historia, nunca se dera cousa semellante. Formul\u00e1ronse moitas hip\u00f3teses, que non v\u00e9n ao caso citar, xa que ningunha delas chegou a confirmarse. Ao final, decidiuse deixar a Rosa no seu sitio. Polo seu labor ao longo da vida, ben merec\u00eda unha estatua, e al\u00ed a ti\u00f1an xa, sen necesidade de encargarlla a ning\u00fan mesteiral da pedra. S\u00f3 era preciso po\u00f1er unha placa co seu nome e unha pequena dedicatoria. Iso foi o que fixeron: \u201c A Rosa, polo seu grande labor desenvolvido nesta comarca a prol dos m\u00e1is necesitados\u201d.<\/p>\n\n\n\n<p>A Ant\u00f3n, cando non ti\u00f1a nada que facer, gust\u00e1balle moito visitala e falar con ela, momentos que aproveitaba para contarlle as s\u00faas cuitas de neno. Pasado xa un tempo, un d\u00eda, despois de saudala, e ante a s\u00faa sorpresa, Sara comezou a mover aqueles beizos de pedra e a falar. O susto que levou a\u00ednda foi maior c\u00f3 daquel d\u00eda que a viu por primeira vez. Sa\u00edu correndo cara a s\u00faa casa para contarlle aos pais o que lle vi\u00f1a de suceder. Por suposto, non llo creron, pero insistiu tanto, que ao final foi o seu pai con el e unha vez diante da muller de pedra, esta empezou a falar.&nbsp;<\/p>\n\n\n\n<p>Pronto souberon os veci\u00f1os do acaecido e desde aquela, cando algu\u00e9n ti\u00f1a alg\u00fan problema, acud\u00eda ao casti\u00f1eiro centenario a escoitar os consellos da sabia Rosa. Os veci\u00f1os decidiron non contar a ningu\u00e9n o que al\u00ed suced\u00eda.&nbsp;Pero claro, xa se sabe, &nbsp;cando a cousa pasa de dous \u00e9 dif\u00edcil agochala; algu\u00e9n se foi da lingua e acabou de novo por ser noticia en todos os medios de comunicaci\u00f3n.<\/p>\n\n\n\n<p>Xentes vidas de todas partes comezaron a acudir ao casti\u00f1eiro co prop\u00f3sito de sandar as doenzas f\u00edsicas e ps\u00edquicas que padec\u00edan. Mais non sempre, \u00a0Sara atend\u00eda as demandas, s\u00f3 a quen ela tivese a ben. Coma sucede en moitos casos similares, pronto se viu a oportunidade de sacar proveito econ\u00f3mico da situaci\u00f3n. O dono da cantina da aldea, que era moi espelido e dado aos negocios, falou co alcalde e prop\u00faxolle preparar aquilo decentemente, para \u00a0atender dun xeito adecuado os visitantes e turistas que cada d\u00eda que pasaba aumentaba en n\u00famero. E as\u00ed se fixo, comezando por unha pista alcatranada, e a construci\u00f3n dun c\u00e1mping \u00a0e un restaurante, que ser\u00edan xestionados polo cantineiro. Aquilo acabou por converterse nun aut\u00e9ntico formigueiro de xentes vidas, mesmo m\u00e1is al\u00f3 dos Perineos. Comezaron a idearse novos proxectos, todo o mundo quer\u00eda investir e ao concello chegaron numerosas solicitudes de futuros negocios.<\/p>\n\n\n\n<p>Mais, enseguida se foi todo a pique, xa que Rosa, dun d\u00eda para outro, deixou de falar e de dar consellos. Volveuse en pedra, que xa era, pero agora muda. A xente deixou de ir por al\u00ed e ao pouco tempo, c\u00e1mping e restaurante, acabaron por pechar.<\/p>\n\n\n\n<p>Hoxe s\u00f3 existen catro pedras daqueles tempos de bonanza, comestas polas silvas, sapagueiras e lagartos, mais Rosa segue igual, impoluta, coma o d\u00eda que desapareceu. Conta Ant\u00f3n, agora xa un anci\u00e1n, que seguiu acudindo sempre que ti\u00f1a un momento libre \u00e1 cita coa sabia para falar con ela; a\u00ednda \u00e9 o d\u00eda de hoxe que vai polo menos unha vez \u00e1 semana. As xentes da bisbarra, din que desde que a viu por primeira vez, non volveu ser o Ant\u00f3n de antes. \u00a0Desde ent\u00f3n t\u00e9\u00f1eno por un pobre demente e de Rosa non queren nin o\u00edr falar.<\/p>\n\n\n\n<p class=\"has-text-align-right\"><em>Suso de Lameli\u00f1a<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Andanzas do Suso de Lameli\u00f1a Suso de Lameli\u00f1a A MULLER DE PEDRA Rosa do Mui\u00f1eiro, muller respectada e moi apreciada en toda esta bisbarra de Ferramul\u00edn, a quen con frecuencia [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":39,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"off","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[974,23,967,7,129,1],"tags":[1042,976,975],"class_list":["post-9254","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-andanzas-do-suso-de-lamelina","category-autoresas","category-colaboracions","category-creacion","category-literaria","category-xeral","tag-a-muller-de-pedra","tag-andanzas-do-suso-de-lamelina","tag-suso-de-lamelina"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9254","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/39"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=9254"}],"version-history":[{"count":9,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9254\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9265,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/9254\/revisions\/9265"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=9254"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=9254"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=9254"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}