{"id":5328,"date":"2019-03-19T03:21:25","date_gmt":"2019-03-19T02:21:25","guid":{"rendered":"http:\/\/culturaliagz.com\/?p=5328"},"modified":"2019-03-19T03:48:34","modified_gmt":"2019-03-19T02:48:34","slug":"presentacion-do-libro-deixame-a-lua-acesa-de-anxo-boan-rodriguez","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/culturaliagz.com\/?p=5328","title":{"rendered":"Presentaci\u00f3n do libro D\u00c9IXAME A L\u00daA ACESA, de Anxo Bo\u00e1n Rodr\u00edguez"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n
\"\"<\/a><\/figure><\/div>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

O vindeiro venres 22 de marzo, a partir das 20:30 horas no Centro Recreativo e Cultural de Chantada, ter\u00e1 lugar a presentaci\u00f3n do \u00faltimo libro do poeta chantad\u00e9s Anxo Bo\u00e1n Rodr\u00edguez que leva por t\u00edtulo D\u00e9ixame a l\u00faa acesa.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Anxo Bo\u00e1n Rodr\u00edguez<\/strong>, nado en Sandi\u00e1s<\/a> (Vila\u00faxe<\/a>, Chantada<\/a>) o 7 de abril<\/a> de 1961<\/a>, \u00e9 un e escritor e avogado galego. <\/p>\n\n\n\n

A s\u00faa infancia na aldea, no mundo rural, marcar\u00e1 toda a s\u00faa obra literaria. Estudou no instituto chantadino Lama das Quendas e licenciouse en Dereito<\/a> na Universidade de Santiago de Compostela<\/a>. Exerce a avogac\u00eda en Chantada<\/a>.<\/p>\n\n\n\n

Colaborou coa revista Xistral<\/a><\/em> e o xornal lugu\u00e9s El Progreso<\/em><\/a>. Comparte habitualmente as s\u00faas creaci\u00f3ns po\u00e9ticas nas redes sociais[<\/sup>.<\/p>\n\n\n\n

O seu primeiro libro de poemas \u00e9 As \u00e1rbores das idades<\/em> (2004<\/a>). “As \u00c1rbores das Idades” \u00e9 o primeiro poemario publicado polo autor e debe o t\u00edtulo a un dos poemas dedicados a todos aqueles que emigraron a ultramar a mediados do s\u00e9culo pasado e que xa non retornaron ou cando o fixeron todo era diferente. En cada unha das \u00e1rbores que beb\u00edan na beira do rigueiro era unha etapa na vida que se \u00eda esfumando no emigrante protagonista do poema<\/p>\n\n\n\n

Continuou con Poemas para unha alma ferida<\/em> (2016<\/a>), con Limiar de Xos\u00e9 Lois Garc\u00eda Fern\u00e1ndez<\/a>: “Poemas para unha alma ferida” conta con limiar e comentarios do prestixioso poeta e historiador Xos\u00e9 Lois Garc\u00eda, e o eixe fundamental da obra cont\u00e9n un heptapoemario de laio e doer de Marian que acaba de perder ao seu fillo traxicamente. Son poemas de musicalidade redactados de maneira sinxela e concisa que levan mensaxes e esperanza a Marian e a todos aqueles que soportan a pesada carga da traxedia e da ausencia<\/p>\n\n\n\n

En 2017<\/a> publicou Corenta sonetos de amor e conforto<\/em>, con Ep\u00edlogo de Xulio L\u00f3pez Valc\u00e1rcel<\/a>. Non abonda ao poeta coller un papel, e escribir frases ben compasadas, sexan frases libres ou ben rimadas, cando a musa non quere estar con el.<\/p>\n\n\n\n

“Ser poeta \u00e9 ser a pedra e o cicel,<\/p>\n\n\n\n

un escultor das musas inspiradas,<\/p>\n\n\n\n

un trobador para almas apaixoadas,<\/p>\n\n\n\n

e un azoute para o coraz\u00f3n cruel”<\/p>\n\n\n\n

Estamos ante un poemario que \u00e9 un soporte de fidelidade \u00e1 nosa lingua, de dignidade ao noso pa\u00eds e de aprendizaxe nos bos desexos e vontades dun amor l\u00facido e transparente. A persoal\u00edsima riqueza de obedecer aos desexos do amor so\u00f1ado, desexado ou conquistado, manif\u00e9stase neste libro dunha maneira moi contundente (Xos\u00e9 Lois Garc\u00eda.<\/p>\n\n\n\n

En 2018 publicou o poemario D\u00e9ixame a l\u00faa acesa<\/em>. Segundo a editora: “O lector axi\u00f1a identificar\u00e1 a musa do poeta coa s\u00faa propia namorada ou namorado, pretendida ou pretendido”. Xos\u00e9 M. Eyr\u00e9 sinala no limiar: “Entr\u00e9ganos as\u00ed un poemario de expresividade limpa, cl\u00e1sica nos d\u00edas que corren, que recupera a m\u00e9trica e a rima e, sobre todo, o fulgor do sentimento como motor da vida”.<\/p>\n\n\n\n

Tam\u00e9n escribiu narrativa, As cousas do Fuco<\/em> (2016<\/a>), con limiar de Pablo Rub\u00e9n Eyr\u00e9<\/a>: O autor retr\u00e1tanos a vida dun neno que ti\u00f1a que axudar nos traballos agr\u00edcolas dos seus pais como realidade social no mundo rural da Galicia profunda a finais dos anos 1970. O neno protagonista deste relato, chamado Fuco, escribe nun caderno \u00edntimo e persoal as s\u00faas vivencias narradas en primeira persoa. Faino coas expresi\u00f3ns populares propias do xeito de falar do rural da vila chantadina, onde naceu o autor, quen, \u00e1 s\u00faa vez, ao longo deste relato, mant\u00e9n conversas co neno protagonista da obra, que acaba entreg\u00e1ndolle o caderno escrito de forma tan natural como sinxela<\/p>\n\n\n\n

Para Xos\u00e9 Lois Garc\u00eda: Por tanto, Sandi\u00e1s \u00e9 o epicentro dunha cultura nutrida entre a ribeira e as valgadas altas de Vilauxe. Un espazo transversal e poli\u00e9drico que transmite as esencias mais puras para que unha sensibilidade tan adherida a seu medio manifeste neste libro oito cap\u00edtulos ou secuencias sobre as andanzas de Fuco, que non deixa de ser unha autobiograf\u00eda -supo\u00f1o- como acontece neste tipo de literatura infantil que, na maior\u00eda dos casos non deixa de ser allea aos adultos.<\/p>\n\n\n\n

Segundo Alfredo Pardo: Anxo Bo\u00e1n puntualiza unha narrativa tendencialmente realista, contribu\u00edndo notablemente e de forma cr\u00edtica sobre a marxinaci\u00f3n de certas palabras, usos e costumes ling\u00fc\u00edsticas. <\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Publicaci\u00f3ns<\/h4>\n\n\n\n

Poes\u00eda<\/h4>\n\n\n\n