![\"\"](\"http:\/\/culturaliagz.com\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/D0D3B433-167F-4987-80C9-35A78DD28377.jpeg\")
<\/a><\/figure>\n<\/div>\n\n\nAndanzas do Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/em><\/p>\n\n\n\n CONVERSA BAIXO A FIGUEIRA<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n <\/p>\n\n\n\n Erguinme cedo para dar un paseo pola fresca. O ceo, limpo coma un lenzo presto a ser pintado, anunciaba un d\u00eda abafante, despois dunha semana de temperaturas m\u00e1is suaves.<\/p>\n\n\n\n Acend\u00edn o m\u00f3il para saber das novas. Chegoume con botar unha simple ollada e volver a metelo no bolso: Trump ameazando con m\u00e1is aranceis se S\u00e1nchez non chega ao 5% de gasto militar; a lei de amnistia volvendo ao foco tras a decisi\u00f3n do Constitucional; a inflaci\u00f3n que repunta\u2026 E se isto fose pouco, outra nova onda de calor que se achega este s\u00e1bado, con temperaturas superiores aos 42\u00ba.<\/p>\n\n\n\n Tras dar a volta habitual\u2014un percorrido circular de preto de tres quil\u00f3metros\u2014, aproveitei para mercar unha bolsa de cubi\u00f1os de xeo e o pan do d\u00eda. Logo, cun libro baixo o brazo, \u201cEl arte de caminar y el placer de sentir\u201d dun amigo de Gran Canaria, que convida a cami\u00f1ar polo litoral do Telde, marchei para \u201cA Corti\u00f1a\u201d e , al\u00ed, baixo da mi\u00f1a figueira preferida, disp\u00faxenme a ler.<\/p>\n\n\n\n Apenas comezara a ler o cap\u00edtulo referente \u00e1 costa urbanizada: \u201cNos encontramos a mitad del recorrido de los acantilados de Malpaso cuando un muro, constru\u00eddo hasta el borde del abismo, nos impide continuar nuestro periplo.\u201d, un merlo pousou, xusto a meu car\u00f3n, como se me co\u00f1ecese de toda a vida.<\/p>\n\n\n\n \u2014Bo d\u00eda, amigo \u2014dixo, botando unha ollada ao que l\u00eda\u2014. P\u00f3dese saber que les?<\/p>\n\n\n\n Faleille do contido do libro, do cami\u00f1ar pausado e contemplativo que prop\u00f3n. Confeseille de que xa que este ver\u00e1n non \u00eda viaxar fisicamente o fac\u00eda en esp\u00edritu. As\u00ed, mentres paseo polas p\u00e1xinas, esquezo por un intre todas as calamidades deste mundo.<\/p>\n\n\n\n O merlo, abriu e pechou as \u00e1s, como un xesto de compadreo e seguiu \u2014Esas calamidades que contas, ve\u00f1en xa de moi lonxe, non si? Os vosos problemas rep\u00edtense desde que o mundo \u00e9 mundo: guerras, pobreza, soidade, fame, incomunicaci\u00f3n\u2026<\/p>\n\n\n\n \u2014Tes raz\u00f3n \u2014respondinlle\u2014. Agora a xente fala m\u00e1is coas m\u00e1quinas que coas persoas.<\/p>\n\n\n\n O merlo, inclinou a cabeza, como asentindo.<\/p>\n\n\n\n \u2014N\u00f3s, sen embargo non queremos saber nada deses trebellos que nos distraen do noso canto, que \u00e9 falar coa ma\u00f1\u00e1, coas \u00e1rbores, co campo, co vento\u2026<\/p>\n\n\n\n Seguiu a acusarnos de como destru\u00edamos a natureza, botabamos abaixo os bosques, envenenabamos os r\u00edos\u2026 Eu non ti\u00f1a m\u00e1is que darlle a raz\u00f3n en todo o que me contaba.<\/p>\n\n\n\n \u2014E se facedes todo iso. Por que te estra\u00f1as de que vos falte alegr\u00eda? A natureza e o mundo est\u00e1n para ser compartidos, nunca dominados \u2014continuou a dicir, ollando cara ao ceo e asomando aos seus ollos unha pinga de nostalxia.<\/p>\n\n\n\n Quedei calado sen saber que responder. Sent\u00edn que a conversa estaba tocando ao seu fin e que lle chegara o intre de alzar o voo e procurar outros horizontes lonxe da mi\u00f1a voz. As\u00ed que lle preguntei se non perd\u00eda a esperanza nun mundo mellor. Necesitaba co\u00f1ecer a s\u00faa visi\u00f3n por ver se me levantaba a moral. Contestoume:<\/p>\n\n\n\n \u2014E logo non me sintes cantar todos os d\u00edas? Se canto \u00e9 que te\u00f1o esperanza. Todas as ma\u00f1\u00e1s me ergo e fago sempre o mesmo malia que cada vez te\u00f1a menos que me escoiten.<\/p>\n\n\n\n O merlo bicou a terra, pillou unha mi\u00f1oca e, antes de botarse a voar, despediuse cun consello:<\/p>\n\n\n\n \u2014Se queredes que o mundo cambie, s\u00f3 tedes que calar un pouco\u2026 e escoitar.<\/p>\n\n\n\n Quedei pensativo mirando para as p\u00f3las da figueira, das que comezaban asomar os primeios froitos. As\u00ed estiven un bo anaco ata que decid\u00edn retomar o libro: \u201cLa pared protege un parking dentro dun \u00e1rea hospitalaria, pero impide el paso libre por el litoral marino al que todo ciudadano tiene derecho\u2026\u201d<\/p>\n\n\n [\/et_pb_text][\/et_pb_column] Andanzas do Suso de Lameli\u00f1a Suso de Lameli\u00f1a CONVERSA BAIXO A FIGUEIRA Erguinme cedo para dar un paseo pola fresca. O ceo, limpo coma un lenzo presto a ser pintado, […]<\/p>\n","protected":false},"author":39,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"on","_et_pb_old_content":"\n <\/p>\n\n\n\n Andanzas do Suso de Lameli\u00f1a<\/a><\/strong><\/p>\n\n\n\n
falando:<\/p>\n\n\n\n
\n\t\t\t[\/et_pb_row]
\n\t\t[\/et_pb_section]<\/p>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<\/a><\/figure>\n\n\n\n