Patricia Torrado Queiruga<\/a><\/em><\/p>\n\n\n\nLIBROS E OUTRAS INTIMIDADES<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
<\/p>\n\n\n\n
Hoxe, coma todos os d\u00edas, pero se cadra m\u00e1is a\u00ednda, facemos esa gran festa dos libros. Que ser\u00eda da especie sen o milagre da escritura e, por ende, da lectura?<\/p>\n\n\n\n
Cando o ser humano decide que hai cousas que te\u00f1en que perdurar no tempo porque a sabedor\u00eda acadada \u00e9 maior e non pode f\u00edar todo \u00e1 memoria ou \u00e1 transmisi\u00f3n do co\u00f1ecemento de xeito oral, aparece a escritura, al\u00f3 nos albores \u201cda humanidade\u201d -e deix\u00e1deme que isto \u00faltimo o po\u00f1a entre comi\u00f1as, que coa que temos enriba…<\/p>\n\n\n\n
Escribimos muros, louza, papiro, vitela, o que se nos puxese por diante e precisamos logo do marabilloso invento da imprenta porque non nos chegaba a nada tanto soporte se non podiamos trasladar os textos cuneiformes do imperio acadio ou os muros do templo de Luxor ao longo e ancho do globo.<\/p>\n\n\n\n
A ma\u00f1\u00e1 levoume a pensar non s\u00f3 neste caos de inicios, de soportes, de necesidades, en lugares e personaxes imbrincados en determinadas obras que todos co\u00f1ecemos, sen\u00f3n no que hai antes ou despois. Nesa pulsi\u00f3n de quen che agasalla un libro ou de a quen agasallas un libro. Hai algo m\u00e1is \u00edntimo e valente nesa escolla individual? Case todos os libros que inundan os andeis da mi\u00f1a casa son unha escolla propia para a lectura ou unha escolla que algu\u00e9n fixo para min. Conste que algo de refugallo tam\u00e9n se xunta, pero igual \u00e9 s\u00f3 un tres por cento do total.<\/p>\n\n\n\n
E cada libro que me escolleron garda dentro das s\u00faas p\u00e1xinas un re-cordis<\/em>, con toda a etimolox\u00eda da palabra latina, ollando en fite para min. O lugar no que me fixeron ese agasallo, a persoa que o fixo, a relaci\u00f3n entrambas, un sentimento, unha despedida, un reencontro, un bico, un perfume, unha ilusi\u00f3n, un so\u00f1o, unhas letras… E volv\u00edn pasar pola man todas esas lembranzas que son eu e son a outra persoa.<\/p>\n\n\n\nE volv\u00edn \u00e1 voz da avoa cando me contaba o conto de Genoveva de Bravante<\/em> para que comese algo; \u00e1s mans do av\u00f3, cando me ensinou o libro de ebanister\u00eda que herdara do seu pai -e este, \u00e1 s\u00faa vez, do del-; aos meus doce anos e ao aburrimento inmenso dun ver\u00e1n no que, \u00e1s tres da tarde, non pod\u00edas baixar \u00e1 praia por ser cedo de m\u00e1is, e aproveitei para apa\u00f1ar aquel volume de teatro de Shakespeare que ul\u00eda tan ben… Volv\u00edn \u00e1 aquela ma\u00f1\u00e1 na que esta que agora escribe, tan infinitamente t\u00edmida, se achegou \u00e1 s\u00faa profesora de literatura para suplicarlle que lle mudara o libro de lectura que lles puxera na aula porque non era capaz de pasar da p\u00e1xina 20 -co tempo lino, por superalo,\u00a0 e certamente non pagaba a pena-.\u00a0 A Os dous de sempre<\/em>, unha tarde e o n\u00famero de tel\u00e9fono de algu\u00e9n a quen quero de marca p\u00e1xinas. A aquel primeiro soldo como camareira, que recib\u00eda nun comezo por d\u00edas, e do que gastara dez euros\u00a0nunha edici\u00f3n de peto de Los pilares de la tierra<\/em> do meu querido Follett.<\/p>\n\n\n\nTransitei por aqueles libros que eran compendios sobre outras civilizaci\u00f3ns extintas que pod\u00edan mercarse no todo a cen. Recuperei a ollada de repel\u00fas que me dedicara aquel mozo que me dixera,\u00a0aos meus dezasete anos \u201cpero t\u00fa lees mucho, \u00bfno?\u201d. A aquel amor de universitaria que tivo a ben regalarme un libro de Sebasti\u00e3o<\/em> Salgado vendo que quedara prendada daquel exemplar nunha caseta na Feira do Libro da Coru\u00f1a.<\/p>\n\n\n\nA Xos\u00e9 Antonio e todos os libros cos que traficamos e nos queremos. A Manuel e aquel libro de Wittgenstein que me toleou da cabeza e que segue en garda e custodia.<\/p>\n\n\n\n
E volv\u00edn \u00e1 ilusi\u00f3n de Laura Rey, que gardaba As mans da terra<\/em> entre as s\u00faas coma protexendo un paxari\u00f1o feble. \u00c1 ousad\u00eda de Rodrigo Costoya, que un d\u00eda se puxo a escribir e, cando compendiou a vida do seu Pedri\u00f1o en Portosanto<\/em> descubriu que se lle fora das mans tanta impetuosidade. Ao s\u00edndrome da impostora e \u00e1 indecisi\u00f3n de Mar\u00eda del Carmen Rey, cando comezou a ceibar Escapados<\/em> e Mulleres<\/em> tras dos valos. \u00c1 necesidade de darlle voz a tantas historias acaladas da man de Rosario Regueira, \u00e1s Tardes de domingo<\/em> de Ramona Gir\u00e1ldez, a ollar tras A fiestra aberta<\/em> de Juan Parcero. E volv\u00edn a Arancha Nogueira, a Xos\u00e9 Mar\u00eda Vila Ribadomar, a cada unha destas persoas que un d\u00eda so\u00f1aron e n\u00f3s con elas.<\/p>\n\n\n\nVolv\u00edn a aquel primeiro libro ao que lle ilustrei a capa e que me uniu \u00e1 persoa coa que hoxe comparto vida.<\/p>\n\n\n\n
Ao libro que tan amorosamente me regalou o meu irm\u00e1n por un aniversario e que… non fun nin quen de abrir porque me horrorizaba o autor, falecido hai nada.<\/p>\n\n\n\n
Volvo \u00e1 ollada do meu fillo cando lle l\u00eda A tartaruga que quer\u00eda durmir<\/em>, e, ao rematar, lle contaba aquilo de \u201ce axi\u00f1a quedou durmida\u201d e el ollaba o debuxo e sinalaba a un mosquito e dic\u00eda, \u201cAxi\u00f1a debe ser esta\u201d.<\/p>\n\n\n\nVolvo a quen lle dediquei libros, as amigas e aos amigos que escribides e que nalg\u00fan intre me agasall\u00e1chedes un libro, unhas letras nun pano de mesa, un recordo que merece quedar entre as p\u00e1xinas dun libro, porque… a literatura dende sempre salvou vidas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
DEMIURXIA Patricia Torrado Queiruga LIBROS E OUTRAS INTIMIDADES Hoxe, coma todos os d\u00edas, pero se cadra m\u00e1is a\u00ednda, facemos esa gran festa dos libros. Que ser\u00eda da especie sen o […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_et_pb_use_builder":"","_et_pb_old_content":"","_et_gb_content_width":"","_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":""},"categories":[23,967,7,1029,129,1],"tags":[1030,2971,792],"class_list":["post-18193","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-autoresas","category-colaboracions","category-creacion","category-demiurxia","category-literaria","category-xeral","tag-demiurxia","tag-libros-e-outras-intimidades","tag-patricia-torrado-queiruga"],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18193","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=18193"}],"version-history":[{"count":12,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18193\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":18207,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/18193\/revisions\/18207"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=18193"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=18193"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/culturaliagz.com\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=18193"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
![\"\"](\"http:\/\/culturaliagz.com\/wp-content\/uploads\/2025\/04\/IMG_2648.jpeg\")
<\/a>