A VIDA…

A VIDA…

Se a vida te leva…

eu vou contigo,

para facer do teu camiño… un sendeiro

no que medre a herba.

Seguirei os teus pasos

e descansarei na túa sombra.

Quero ser folla seca que leva o vento

e baila a danza do outono,

alfombrando o chán que pisas.

Quero ficar ó teu carón

e beber a grolos… as túas bágoas.

Se a vida se esgota… vivirei nos teus soños,

na aperta doída da soidade

e no baleiro da noite, cando non brille a lúa.

Estarei en ti

e acenderei o teito celeste para que non teñas medo.

Milleiros de estrelas alumearan a escuridade

somentes para ti…

Se os días rematan, e o inverno

cingue o seu manto no meu corpo outonizo,

deixarei que voe

coma unha pomba no ceo cincento… da tarde,

e bicarei os teus beizos

co agarimo do vento que sen querer… límpache

unha bágoa.

Se a vida se vai… fico contigo.

Xoán Neira presenta, na Casa-Museo Manuel María, o seu libro GAIOLA ABERTA

Xoán Neira presenta, na Casa-Museo Manuel María, o seu libro GAIOLA ABERTA

Xoán Neira presenta, este sábado, ás 19.30 h, na Casa-Museo Manuel María, o seu poemario Gaiola Aberta. Escolma de poesía infantil (1997-2017)

Esta obra, dirixida para as crianzas, recolle unha selección de poemas escritos por Xoán Neira durante os últimos vinte anos, e con ela, o autor, quere facer unha sentida homenaxe a Manuel María no cincuentenario da publicación da primeira edición do seu celebérrimo Os soños na gaiola.

Na presentación deste sábado, ademais do autor, intervirán Belén López (directora de edicións Baía) e Armando Requeixo (autor da edición e do limiar).

 

*Información achegada dende a Casa-Museo Manuel María

PURA VIDA, de María Pereira

PURA VIDA, de María Pereira

PURA VIDA é María Pereira a poeta betanceira con orixes en Becerreá. Esta documentalista é forza e sensibilidade a un tempo, alegría e compromiso. Escribe o que é e o que sinte disparando ao corazón de quén lee.

María, que é voceira dos mariñeiros galegos que reivindican os seus dereitos en Noruega (de aí o alcume cariñoso de OSLITA), agasállanos con este poemario que resume no titulo o que transmite: PURA VIDA. Na loita, na solidariedade, no amor polos seus, no compromiso social, nas ideas e aficións e na amizade máis aló da morte (o libro vai adicado a unha amiga que morreu prematuramente).

Compoñente dos grupos poéticos PM Voces Poéticas do Mandeo e da NPG Nova Poesía Guitirica, forma parte tamén da Asociación Gastronómica Cultural Lar de Unta de Betanzos na que é grande activista da área de cultura e cos que temos colaborado e onde tamén realizaremos o 3 de novembro a presentación , no programa de novidades #DoTtinque, deste poemario dixital do #EstraperloCulturalia con un acto poético de homenaxe a Sila, á que vai adicado conxuntamente coa súa filla Ángela.

Así pois, disfrutádeo e descubride a María Pereira, e aqueles/as que xa a coñecedes, afondade máis a través desta PURA VIDA. Paga a pena.

Para descargar o libro en PDF de maneira gratuíta, ide ao ENLACE.

ARTE POÉTICA, de Borges, versión galego-portuguesa de André Da Ponte

ARTE POÉTICA, de Borges, versión galego-portuguesa de André Da Ponte

ARTE POÉTICA

Olhar o rio feito de tempo e água,
E recordar que o tempo é outro rio,
Saber que nós nos perdemos como o rio
E também que os rostos passam como a água.

Sentir que é a vigília um outro sonho
Que sonha não sonhar e que é a morte
Que a nossa carne teme, é essa morte
De cada noite, que se chama sonho.

Fitar no dia ou ver no ano um símbolo
Dos dias do homem e dos seus anos,
Converter o ultraje desses anos
Numa música, um rumor e um símbolo.

Olhar na morte o sonho, no ocaso
Um triste ouro, assim é a poesia,
Que é pobre e imortal. A poesia
Regressa como torna a aurora e o ocaso.

Por vezes polas tardes, uma face
Espreita-nos do fundo dum espelho;
A arte deve ser como esse espelho
Que nos revela a nossa própria face.

Contam que Ulisses, farto de prodígios,
Chorou de amor ao avistar sua Ítaca
Humilde e verde. A arte é essa Ítaca
De verdor eterno, não de prodígios.

Também é como o rio interminável
Que passa e fica e é cristal de um mesmo
Heráclito volúvel, que é o mesmo
E é outro, como o rio interminável.

 

 

ARTE POÉTICA

Mirar el río hecho de tiempo y agua
y recordar que el tiempo es otro río,
saber que nos perdemos como el río
y que los rostros pasan como el agua.

Sentir que la vigilia es otro sueño
que sueña no soñar y que la muerte
que teme nuestra carne es esa muerte
de cada noche, que se llama sueño.

Ver en el día o en el año un símbolo
de los días del hombre y de sus años,
convertir el ultraje de los años
en una música, un rumor y un símbolo,

ver en la muerte el sueño, en el ocaso
un triste oro, tal es la poesía
que es inmortal y pobre. La poesía
vuelve como la aurora y el ocaso.

A veces en las tardes una cara
nos mira desde el fondo de un espejo;
el arte debe ser como ese espejo
que nos revela nuestra propia cara.

Cuentan que Ulises, harto de prodigios,
lloró de amor al divisar su Itaca
verde y humilde. El arte es esa Itaca
de verde eternidad, no de prodigios.

También es como el río interminable
que pasa y queda y es cristal de un mismo
Heráclito inconstante, que es el mismo
y es otro, como el río interminable.

De El Hacedor (1960)

 

De: “Obras Completas. 1941 – 1960”, Círculo de Lectores, Barcelona, 1992, página 440.

Foi confrontado o texto em espanhol com a edição das Obras Completas revista polo autor Emecé Editores, 1974, Buenos Aires, Argentina, página 845.

 

https://www.actualidadliteratura.com/wp-content/uploads/2008/07/Jorge-Luis-Borges.jpeg

Acto de entrega do PREMIO MONDOÑEDO10 2018 – TEATRO

Acto de entrega do PREMIO MONDOÑEDO10 2018 – TEATRO

A Asociación As San Lucas, o Colectivo Mondoñedo É.. e o Concello de Mondoñedo convidan á cidadanía ao:

Acto de entrega do PREMIO MONDOÑEDO10 2018 – TEATRO

Domingo, 21 de outubro, ás 12:30h.

Auditorio Pascual Veiga (Mondoñedo)

Entrada libre

Farase entrega dunha obra de arte orixinal de Xosé Vizoso e dun diploma, creado por José Pedro Gómez, a Vanesa Sotelo, autora da obra “Nome: Bonita”, recoñecida polo xurado do PREMIO MONDOÑEDO10 2018 – TEATRO como mellor obra de teatro galego da última década.

REPRESENTACIÓN TEATRAL

Durante o desenvolvemento deste acto, a compañía de teatro da Asociación Cultural Alexandre Bóveda (A Coruña) poñerá en escena dúas breves pezas teatrais baixo a dirección de Lino Braxe: “Na ponte de ferro”, de Rafael Dieste e “ Xan, o bo conspirador ”, de Álvaro Cunqueiro.

HOMENAX E A VEIGA

Aproveitamos para comunicar que ás 11:30h celebrarase no Cemiterio Vello (a carón do mausoleo de Pascual Veiga) un acto de irmandade entre a Asociación As San Lucas e a Fundación Eduardo Pondal, de Ponteceso, que rematará cunha Ofrenda Floral e a interpretación do Himno Galego.

Mondoñedo, 20 de outubro de 2018